Sunday, July 29, 2018

25. మహత్కవి



ప్రతి వొక్కడున్నూ పిచ్చివాడే
తన పిచ్చి పరా బ్రహ్మమని నటించేవాడే.
పిచ్చెక్కి తాండవించడంలో వున్న ఆనందం
అతి శాంతంగా కూర్చోడంలో లేదు.
ఆనందమేదీ బ్రహ్మ నిశ్చల జూకాల్లో వుండదు.
చెలరేగిన పరమేశుని జులపాల్లో వుంటుంది
వుత్తుంగ తరంగమయ్యే జీవితం లేదా యిష్టమైన మరణం.
యెప్పటికైనా ప్రతి వొకడున్నూ విస్మృతుడే, కనీసం
బాగా మందుకొట్టినప్పడు తనకు తాను వలె అస్మృతుడే.
కవుల్ని ప్రేమిస్తాన్నేను, నువ్వు కూడా ప్రేమిస్తావు కవుల్ని
మరణించకుండానే మరణించే వాళ్లు కవులు, సిగ్గు లేకుండా పునర్జీ
వించడానికి సాహసించే మొనగాళ్లు. నిజం కదా? యెవడిష్టపడతాడు
వొక సారి యెంచక్కా చచ్చిపోయి తిరిగి బతకడానికి, వొక్క కవి తప్ప?
కవిని మించిన సాహిసికుడు లేడు, కవిత కన్న దుస్సాహసం లేదు.
పేరేదయితేనేం... ఆంజనేయుడో మార్కండేయుడో, సత్యవంతుడో, క్రీస్తో.
పునర్జీవించిన వొక్కొక్కడూ వొక మహా కవి
నీలోనూ నాలోనూ నిరంతరం నివసిస్తుంటాడు.

23-3-2018

No comments:

Post a Comment