Sunday, July 29, 2018

27. నాకు నువ్వు నీకు నేను


పడిపోతానేమో అనిపించే
వొక అంచున నిలబడి
లోయ లోనికి చూస్తున్నాను
యిక్కడ లోయ లేదు
కపాల పేటిక అంచులలో
పడిపోయేంత వేగంగా తిరుగుతో
అన్నిటిలోకి చూస్తున్నాను
యిక్కడ యేమీ లేదు
రణగొణ చీకటి
ప్రతిదీ వ్యత్యయమై పోతున్న గోళం
పెదిమల మీద తారాడుతూ చనుబాలు
వూపిరాడనివ్వని మొదటి గాలి
వుమ్మనీటిలో నిద్రపోవాలని వుంది సురక్షితంగా
లేకుంటే కాసేపు యేదైనా వొక అమ్మ వొడిలో
అమ్మ అంటూ వేరే యెవరూ లేరు
నిజానికి ద్రవించిన వేళలలో
నాకు నువ్వూ నీకు నేనూ తప్ప
దుఃఖ దుఃఖాలమై గుక్కపట్టిన వేళలలో
నాకు నీ వొడి నీకు నా వొడి తప్ప.
3.32 AM 4-4-2018

No comments:

Post a Comment