Thursday, January 11, 2018

ప్రపంచ తెలుగు మహాసభలు అనబడు తెలంగాణ సభలు వొక సంవాదం, నా వేపు నుంచి మాత్రమే


డిసెంబర్ 13 2017

మేము తిరిగి హైదరాబాదుకు వచ్చేశాం. కర్నూల్లో యెక్కువ సమయం వుండడం కుదరలేదు. చాల కాలంగా కలుసుకోవాలని ప్లాన్ చేసుకుంటూ వుండిన Dhar Murali తో, వాళ్లావిడ శ్రీలతతో, చిన్నప్పటి మా అమ్మాయిని పదే పదే గర్తుకు తెచ్చిన వాళ్లమ్మాయి వర్షితతో... కర్నూలు పయనం అందగించింది.
జయ వాళ్ల వూళ్లో వుండగా ఆంధ్రజ్యోతి పత్రిక చూడడం కుదరలేదు. ప్రపంచ తెలుగు సభలుయెలా వుంటున్నాయి, యెలా వుండాలనే ప్రశ్నకు జవాబుగా రాసిన నా చిన్న రైటప్ బాగుందని చాల మంది ఫోన్ చేసి, సంతోషమిచ్చారు. జ్యోతిలో వివిధ పేజీని సాంతం చదూకోడం యీ సాయంత్రమే కుదిరింది. అందులో అచ్చుపడిన నా రైటప్ ను తీసివ్వడం కుదరలేదు. నా వ్రాతలో వున్న రైటప్ నే మీతో పంచుకుంటున్నాను. యిది చర్చ జరగాల్సిన విషయం. యిలాంటి సందర్భాలలో భావుకుల వైఖరి యెలా వుండాలనేది జవాబు స్థిరపడిన ప్రశ్న అని నేను అనుకోడం లేదు.
//యివి ప్రపంచతెలుగు మహా సభలని అనిపించదు//
ప్రపంచ తెలుగు మహాసభలైనా... తెలంగాణా తెలుగు మహాసభలు లేదా సిద్ది పేట తెలుగు మహాసభలైనా సరే... ఆ ప్రాంత తెలుగు వారందరివీ అయ్యుండాలి. అవి ప్రపంచమహాసభలైతే ప్రపంచంలో, సిద్ధిపేటవైతే సిద్ధిపేటలో... యివాళ నిజంగా రాస్తున్న ప్రతి తెలుగు రచయితకు, కళాకారుడికి ఆహ్వానం వుండాల్సింది. అన్ని ఖండాలు తూర్పార వేసినా, నేడు తెలుగులో క్రియాశీల రచయితలు, గాయకులు వెయ్యి, రెండు వేలకు మించరు. యేం చేసుకుంటారు అన్ని కోట్లు? అదేమన్నా నిర్వాహకుల సొత్తా? జనం డబ్బు! అందరికీ, అన్ని భావాల రచయితలకు, ఆలోచన జీవులకు.... నిర్వాహకుల యిష్టాయిష్టాలతో నిమిత్తం లేకుండా... అహ్వానాలు పంపి, వారంతా పాల్గొనేలా చూసి వుంటే యివి ప్రపంచ తెలుగు మహాసభలయ్యేవి. యిప్పుడు జరిగేది వొక చెడు ప్రభుత్వ వునికికి, చెడు వ్యవస్థ వునికికి సమర్థన సభలు మాత్రమే. వొక రచయిత తనకు ఆహ్వానం వచ్చిందని ఘనంగా ప్రకటించుకోవడం, యింకో రచయిత తమ యింట్లో యెవరికీ ఆహ్వానం రాలేదని అంగలార్చడం... ధిషణాహంకారం అలంకారమై, ‘అనక్నాలెడ్జెడ్ లెజిస్లేటర్లుగా వుండాల్సిన రచయితలు తమ ఆత్మ గౌరవాన్ని తాము పని గట్టుకుని దిగజార్చుకోవడమే. దానికి యీ మహాసభలు బాట వేశాయి. తెలుగు ప్రజల పునరైక్యతకు దోహదం చేయాల్సింది పోయి, వైమనస్యాల్ని మరింత పెంచే వైఖరితో యిపుడీ ప్రపంచ తెలుగు మహాసభలుజరుగుతున్నాయి. రచయితలంటే అకాడెమీలలో పాగా వేయగలిగిన వారు మాత్రమే కాదు. వ్యవస్థను సమూలంగా వ్యతిరేకించే వారితో సహా... నేడు క్రియాశీలంగా సృజనాత్మకంగా రాస్తున్న వారందరూ రచయితలే. మహా సభలకు రావాలని కోరుకున్న వారందరూ రావడానికి, వివిధ వేదికలలో బిన్నమైన సాహిత్యాల్ని.... ప్రభుత్వ-వ్యతిరేక సాహిత్వాన్ని కూడా... ప్రకటించడానికి తెలుగు మహాసభలురంగభూమి కావలసింది. కేవలం ప్రభుత్వానుకూల కవులూ కళాకారుల సంబరం కావలసింది కాదు. 
-
హెచ్చార్కె
డిసెంబర్ 15 2017
రచయితల అరెస్టులు.. కొత్త పోలరైజేషన్
1. వొక నాడు యిదే రకం ప్రపంచ తెలుగు మహాసభలను బహిష్కరించిన మహాకవి శ్రీశ్రీ విగ్రహం వద్దకు చేరి నేటి మహాసభలకు నిరసన తెలియజేయాలని విరసంనాయకత్వంలో రచయితలు ప్రయత్నించడం పూర్తిగా న్యాయమైన చర్య. నైతికంగా సరైన పని. వ్యతిరేక భావాల్ని, భిన్నాభిప్రాయాల్ని సహించలేనిది కనీస స్థాయిలో కూడా ప్రజాతంత్ర ప్రభుత్వం కాదు. రచయితలు నిరసన తెలియజేయడం వినా యెలాంటి విధ్వంస చర్యలకు దిగలేదు. అరెస్టులను గర్హించడం మనసున్న ప్రతి రచయిత, కళాకారుని విధి. అరెస్టులు యీ ప్రభుత్వ స్వభావాన్ని బట్ట బయలు చేశాయి. దీని పక్కన నిలబడి కనిపిస్తున్న కవులు, రచయితలు పునరాలోచించాలి. వారికీ స్థితి అవమానకరం.
2. మోడీ, ట్రంపు ల రాకడతో ప్రపంచ వ్యాప్తంగానే వొక పోలరైజేషన్ మొదలైంది. యెవరు యెటో నిర్ణయించుకోడం వినా యిక వేరే వీలు లేదు. పోలరైజేషన్ రాను రాను మరింత లోతుగా తయారవుతున్నది. శ్రుతి, వివేక్ ల నుంచి నిన్న చండ్రపుల్లా రెడ్డి బాటపట్టిన యెనిమిది మంది యువకుల వరకు ప్రభుత్వ హత్యలతో, ఆ మధ్య కోదండ్ యింటి మీద, గాయని విమల యింటి మీద అతి హేయమైన దాడితో ... తెలంగాణాలో (మిగులు ఆంధ్ర ప్రదేశ్ లో కూడా) కవులు, కళా కారులు యెవరు యెటు వైపో తేల్చుకోవలసిన పరిస్థితి యేర్పడింది. ప్రభుత్వ- వ్యతిరేక భావాలకు తావు యివ్వని పరమ అప్రజాస్వామిక ప్రభుత్వమిది. యిక యే స్వీయ సమర్థనలూ కుదరవు. కవులూ రచయితలు తేల్చుకోకతప్పదు. బహుశా, తెలుగు సాహిత్యంలో పోలరైజేషన్ ను అవశ్యం చేయడం నేటి తెలుగు మహాసభల ప్రత్యేకత.
3. విరసం వంటి సంస్థలు తమను తాము విస్తృతీకరించుకుని, అవకాశ వాదం వైపు కాకుండా ప్రజాస్వామ్యం వైపు నిలబడే రచయితలందరినీ యేకం చేయాల్సి వుంది. యీ పనికి ప్రథమ ప్రాధమ్యమివ్వాలని నా మనవి. యీ విషయమై జరిగే ఆలస్యం దోపిడీకి, దుర్మార్గానికే వూతమిస్తుంది. యేదో వొక రాజకీయ పక్షం దైనందిన పనుల సమర్థనకు పరిమితం కానవసరం లేదు. అడుగడుగునా ప్రజల పక్షం వహించడమే.. అంటే అన్ని ప్రభుత్వ దుశ్చర్యల వ్యతిరేక పక్షం వహించడమే... రచయితల నిజాయితీకి గీటురాయి. దానికి తగిన నిర్మాణమే ప్రజా శక్తి విస్తృతికి దోహదం చేస్తుంది. అలాంటి విస్తృతికి యివాళ చాల చాల చాల అవకాశం వుంది. దేశం, ప్రపంచం సిద్ధంగా వుంది. యీ ఆపర్చ్యునిటీని జారవిడుచుకోరాదని ప్రజా యోధులకు మనఃపూర్వక విజ్ఞప్తి.
15-12-2017 సాయంత్రం

డిసెంబర్ 16, 2017
ఏ రంగు ప్రభుత్వాలకైనా కవులు ప్రతిపక్షమే
Mani Kumar Maddipatla says in a comment to my previous post: 'whatever the government may it won't offers red carpet welcome to virasam'.
మణికుమార్! నేను విరసం సభ్యుడిని కాను. విరసం సభ్యులకు ఎర్ర తివాచీ పరిచే ప్రభుత్వం వస్తే, వాళ్లు ప్రపంచ తెలుగు మహాసభలు నిర్వహిస్తే, ప్రత్యర్థి కవులూ కళాకారులను... కేవలం నిరసన తెలియజేసినందుకే.... యిలా అరెస్టులు చేస్తే,.. సభలకు కర్టెన్ రెయిజర్ గా రాజకీయ ప్రత్యర్థులను కోల్డ్ బ్లడెడ్ గా చంపేస్తే... మహాసభలకు తమకు అయినవారిని మాత్రమే పిలుచుకుని కేవల ప్రభుత్వానుకూల సంబరాలు చేసుకుంటే....... నేను యిలాగే నా బాధను, వ్యతిరేకతను తెలియ జేస్తూ వుంటాను. యీ వైఖరి మాత్రమే ప్రజలకు మేలు చేస్తుందని నేను అనుకుంటున్నాను. నా వ్యతిరేకత వ్యక్తుల మీద కాదు. వ్యక్తులను, సమూహాలను ఆత్మగౌరవ హీనులుగా, దుర్మార్గం సమర్థకులుగా తయారు చేస్తున్న వ్యవస్థతోనే.
యిది నా వ్యక్తిగత సమస్య కూడా కాదు. ప్రజా శక్తులు యెలా వుండాలని నేను అనుకుంటున్నానో దానికి సంబంధించిన సమస్య.
సరిగ్గా యిందుకే... విరసం యేదో వొక రాజకీయ పక్షం దైనందిన పనుల సమర్థనకు పరిమితం కాకుండా... విస్తృతం కావాలని వారికి మనవి చేశాను. తనకు యెర్ర తివాచీలు పరిచే వాళ్లు అధికారం చేపట్టినప్పుడు, విరసం యిప్పటి ప్రతెమసభల నిర్వాహకుల్లా అప్రజాస్వామికంగా ప్రవర్తించదని అనడానికి వొకే వొక గ్యారంటీ వుంది. విరసం వొకటి లేదా రెండు పార్టీల రచయితలది కాకుండా ప్రభుత్వపు ప్రతి దుశ్చర్యను వ్యతిరేకించే రచయితలది కావడమే ఆ గ్యారంటీ. ప్రభుత్వ దుశ్చర్యల నిరంతర వ్యతిరేకత, అందులో అవకాశ వాదం లేకపోవడం... అదొక్కటే గీటురాయి రచయితలు, కళాకారుల నిజాయితీకి.
యివాల్టి వ్యవస్థ బాధితురాలు విరసమే నేటి ప్రజాతంత్ర శక్తులను కూడగట్టి అలాంటి ఆదర్శం నెలకొల్పాలని కోరుకుంటున్నాను. విరసం కోమాలో వుందని మరొకటనీ నిందించే వారితో నాకే మాత్రం యేకీభావం లేదు. వారు తమ కోమా నుంచి తాము బయటికి రావడానికి తమ ప్రయత్నం తాము చేయాలని మాత్రమే చెబుతాను.
15-12-2017

డిసెంబర్ 17 2017
నేను వుండను, నా పుస్తకాలుంటాయి
(రీ పోస్టింగ్).
నిన్ననే నా పుస్తకాలు మరి మూడు 'చరిత' ప్రెస్ నుంచి బయటికి వచ్చాయి. నిరుడు అచ్చేసిన నాలుగింటితో కలిపి యేడు కొత్త పుస్తకాలు. పుస్తకాలు చదివే వాళ్లు పెద్ద యెత్తున చేరుతున్న చోట నా కొత్త పుస్తకాలు వుండాలని చాల బలంగా కోరుకున్నాను. పూర్తిగా సరైన కారణాల వల్లనే నేను యీ ప్రపంచ తెలుగు మహాసభలను నిరసిస్తున్నాను. అక్కడికి చేరే పుస్తకాభిమానులకు నా పుస్తకాలు చేరాలని మాత్రం అనుకున్నాను. నవోదయవంటి షాపుల్లో అందరి పుస్తకాలుంటాయి. నా పుస్తకాలూ వుంటాయి. పెద్ద యెత్తున పాఠకులు చేరే చోట వేరుగా కూడా నా పుస్తకాలు కనిపించాలని కోరుకున్నాను.
నిజానికి మహాసభలబయట, పేవ్ మెంటు మీద కూర్చుని నా పుస్తకాల షాపు నిర్వహించాలని అనుకున్నాను.
ఆ అవసరం లేకుండా ఆప్త మితృడు బోగా చంద్ర శేఖర్ స్వయంగా పూనుకుని, సభల వద్ద నా పుస్తకాల షాపు నిర్వహించారు నిన్న. యీ ఫోటోలన్నీ అవే. ఆయన యీ రోజు, రేపు కూడా అలాంటి షాపు నిర్వహిస్తారు, వీలైతే. నిన్న పుస్తకాల అమ్మకాలు మంచి ప్రోత్సాహమిచ్చాయి. యీ రోజు, రేపు కూడా అలాంటి ప్రోత్సాహం అందించాలని పుస్తకాభిమానులకు విజ్ఞప్తి. యీ పుస్తకాలలో నా టెలిఫోన్ నంబరూ అవీ వుండవు. యి-మెయిల్ ఐడీ మాత్రమే వుంటుంది. పుస్తకాలు కొని చదివిన వాళ్లు తమకేమనిపించిందీ మెయిల్ చేస్తే కృతజ్ఞతలు.
చిట్టచివర నా సహవాసులకు వొక పునర్విజ్ఞప్తి: 
బాయ్ కాట్ వున్న చోట, దానికి ప్రత్యామ్నాయం కూడా వుండాలి. 
యిక ముందైనా ఆలోచిస్తారా?
ప్రత్యామ్నాయం ఎలా వుండాలంటారు .
2

LikeShow more reactions
 · Reply · 3w
Hecchar Ke
Hecchar Ke Prathigudupu Jayaprakasaraju గారూ! చాల మంచి ప్రశ్న. థాంక్యూ.

యిపుడు జరుగుతున్న సో కాల్డ్ ప్రపంచ తెలుగు మహాసభలను చాల మంది పలు రకాల కారణాలతో వ్యతిరేకిస్తున్నారు, నిరసిస్తున్నారు. బహుష్కరిస్తున్నారు. వారిలో విరసం, ‘తెరవే’, ‘చాటింపువంటి సంస్థలున్నాయి, సుజాత సూరేపల్లి, విల్సన్ సుధాకర్, జిలుకర శ్రీనివాస్ వంటి దళిత కవులు, మేధావులు వున్నారు. నిరసనకు వీరు చెప్పే కారణాలు భిన్నమైనవే గాని, పరస్పరం విరుద్ధమైనవి కావు. అన్నీ సరైన కారణాలే. వీరందరు వొక సమాఖ్యగా యేర్పడి యీ సో కాల్డ్ ప్ర-పంచ సభల కన్న ఘనంగా తెలుగు మహాసభలు నిర్వహించవచ్చు. ఔను ప్రపంచ సభలే నిర్వహించవచ్చు, మీకు దుశ్శాలువాలుండవు, పోగా మీ ఖర్చులు మీరే పెట్టుకుని రావాలని విజ్ఞప్తి చేసినా... రెండు తెలుగు రాష్ట్రాల నుంచే గాక, ప్రపంచం నలుమూలల నుంచి రాగల రచయితలు కళాకారులున్నారు. వారందరి వేదికగా, నేటి ప్రభుత్వం దుశ్చర్యలను నిరసిస్తూ, ప్రత్యామ్నాయమైన ప్రజా కళలు, ప్రజా సాహిత్యం (బై ఫామ్ అండ్ కంటెంట్) వేదికగా అద్భుతంగా సభలు నిర్వహించవచ్చు. పాఠకులను, శ్రోతలను మంచి వైపు ఆలోచింపజేయవచ్చు. నడిపించవచ్చు.

అయితే, ఆ సభలో ఫలానా చోట సాయుధపోరాటం జరుగుతున్నదనే మాటకు వోటేయని వాళ్లుంటారు. యిన్నాళ్ల మార్క్సిస్టుల ఆచరణలోని ఘోర లోపాల కారణంగా మార్క్సిస్టులను విమర్శించే వాళ్లు వుంటారు. అలాంటి విమర్శలు, ప్రశంసలు గీటురాళ్లు కాదు. యీ సభలకు కర్టెన్ రెయిజర్ గా ప్రభుత్వం చేసిన ఆ తొమ్మిది మంది కోల్డ్ బ్లడెడ్ హత్యలను, అభంగపట్నంలో భరత్ రెడ్డి అనే దొరగాడి దౌష్ట్యాన్ని, మంధని మధుకర్ హత్యను, రోహిత్ వేముల ఆత్మహత్యా పరిస్థితులను... నిరసించే వాళ్లే అందరూ. వీరందరు... కేవలం యిస్యూస్ పునాది మీద యేకమై సభలూ సమావేశాలు నిర్వహించుకోవచ్చు. ఆ సభలు సమావేశాలే యెప్పటికైనా ప్రత్యామ్నాయ కార్యాచరణకు బాట వేస్తాయి.

అంతే కాదు. రచయితల, కళాకారుల తక్షణ సమస్య యెక్స్ ప్రెషన్. తమను తాము వ్యక్తం చేసుకునే తీవ్ర కాంక్ష రచయితలను, కళాకారులను నడిపిస్తుంది. రాసినవి అచ్చేసుకునే అవకాశం. గొంతెత్తి పాడే అవకాశం, రచనలను, పాటలను పాఠకుల, శ్రోతల దృష్టికి తీసుకెళ్లే అవకాశం.. యివి వీరికి ప్రాణ సమానం. అందుకే, వొక విస్తృతీకృత ప్రాదిపదికపై ప్రత్యామ్నాయ సభలు, సమావేశాలు, కార్యాచరణలు లేకుండా.... యిప్పుడు జరిగే దాన్ని బాయ్ కాట్ చేసి, ఆపైన యెవరి పనుల్లో వారు పడిపోవడం నిష్ఫలం. యిది జనం లోపలి వేడిని నిరపాయంగా బయటికి పంపించి, ప్రజాగ్రహాన్నీ వ్యర్థం చేయడమని, ఆ విధంగా శతృవుకు మేలు చేయడమని భావిస్తున్నాను.

యివాళ దుశ్శాలువాలతో వొకరి వీపు వొకరు గోక్కుంటున్న యీ కాలపు మహాకవులు' మనకు ముఖ్యం కాదు. వాళ్లు ముఖ్యమనుకోవడం వల్ల వుద్యమం పొందాల్సిన నష్టాల్ని యిప్పటికే పొందింది. సాహిత్యం మీద, పుస్తకాల మీద అభిమానంతో మహాసభలకు వచ్చే సాహిత్యాభిమానులు మనకు ముఖ్యం. వారిని వదులుకోరాదు. వారికి మన ఆలోచనలు చెప్పుకునే అవకాశమే పుస్తకాల అమ్మకమైనా, సభల్లో వుపన్యాసాలైనా.

యిదండీ ప్రత్యామ్నాయమంటే నా వుద్దేశం. యింతా చేసి, యిది యెప్పుడు కావాలంటే అప్పుడు ఆచరించచగిన ప్రత్యామ్నాయం కూడా. మన లోంచి పనికి మాలిన గ్రూపిజాలు పోతే చాలు. పోవాలి. నేనీ మాట యెవరిని నొప్పించడానికీ అంటున్నది కాదు. మనందరిలోని వొక చెడు వైఖరిని యెత్తి చూపడానికి అంటున్నది మాత్రమే. ఆలోచిస్తారని ఆశిస్తాను.


డిసెంబర్ 20, 2017
యిది నక్కలు తిరిగే తోట- మరీ యెక్కువగా మనసు విప్పడం
మంచిది కాదు

వొకందుకు భలే సంతోషంగా వుంది. వొకందుకు భలే దుఃఖంగా వుంది.
సంతోషదుఃఖంగా దుఃఖసంతోషంగా, యీ వాక్యం లాగే కన్‍ ఫ్యూజింగ్‍ గా వుంది.
పాత బ్రహ్మణీయ వ్యవస్థ నుంచి 
బౌతికంగా యేమో గాని. మానసికంగా ముక్తి లేదు, లేదనిపిస్తున్నది.
యింతకు ముందయితే
యేమయినా చెప్పడం, దానికి వచ్చే ప్రతి ప్రశ్నకు జవాబు చెప్పబోయి
అడిగే వాడికి చెప్పే వాడు లోకువయి బాగా యిబ్బంది పడే వాడిని. 
యిప్పుడు నేను చెప్పాలనుకున్నది చెప్పడం, ఆపైన వూరుకోవడం. 
యిది చాల బాగుంది. యెవరో అడిగిన దానికి జవాబు చెప్పకపోవడం మంచి ప్రజాస్వామ్యం కాదయినా.
ప్రపంచ తెలుగు మహా సభలు, వాటి పట్ల వైఖరిలోనే యెవరి కీర్తి దారి వారిది
విరసం, దాని అనుచర, సహచరులతో సహా యెవరి అవకాశాల వారధి వారిది
అని తెలిసిపోయాక, యీ లోకంలో నిజమైన ప్రజస్వామ్యం లేదని 
జబర్దస్తీ స్వామ్యం, అవకాశ స్వామ్యం తప్ప మరేమీ లేవని తెలిశాక
మరీ అంత ప్రజాస్వామ్యం మనోళ్ల వొంటికి పడదులే అనిపిస్తోంది.
అసలు మాట్లాడకపోవడం యెంత తప్పో, 
అడిగిన ప్రతోడి ముందు మనసు విప్పడం అంతే తప్పని, 
పాత కాలపు మున్సబు (జబర్దస్తీ) కరణం (అవకాశవాదం) మేలని గట్టిగా అనిపిస్తున్నది
వూళ్లో యెవడి చేను యెవడికైతే నేం, మనకు నాలుగు డబ్బులు ముట్టాయా లేదా మన అధికారం, ధాష్టీకం బాగున్నాయా లేదా అనే రెడ్డి, కరణాల (పటేల్, పట్వారీ) వ్యవస్థే యిప్పటికీ మన మానసాల్ని నడిపిస్తోంది. మిగిలినవన్నీ కేవలం ప్రచారం కబుర్లే అనిపిస్తున్నది,.
యిది మారదా. యింత కంటె మంచి లోకం వీలు కాదా?
వీలవుతుందని బుద్ధికి తెలుసు గాని, మనసుకు తెలవడం లేదు.
దుఃఖ సంతోషంగా, సంతోష దుఃఖంగా వుంది.
మనిషిని మనిషిగా వుండడం కష్టంగా వుంది.
20-12-2017

డిసెంబట్ 23 2017
వొక వివరణ వొక సంజాయిషీ//
'ప్రపంచ తెలుగు మహాసభ'ల్లో నా కోసం చూశామని వొకరిద్దరు మితృలు అన్నప్పుడు, ‘నేనుండను నా పుస్తకాలుంటాయనే పోస్టు మీద నేరుగా కాకపోయినా కాస్తా తేడాగా మరి కొందరు మితృలు కామెంటినప్పుడూ చెప్పాలనిపించిన కొన్ని మాటలు యిక్కడ చెబుతున్నాను.
ఆ సభలలో నేను లేకపోవడానికి కారణం నాకు అహ్వానం లేకపోవడమే. ఆహ్వానం వుండి వుంటే, సభలకు హాజరై, నాకిచ్చిన సమయంలో నా ఆబిప్రాయాలు... అవి ప్రభుత్వ వ్యతిరేకమని సందేహించకుండా... చెప్పే వాడిని. అవకాశం వుండీ, చాల మంది రచయితలూ కవులను దూరంపెట్టడంలోని అనౌచిత్యాన్ని చెప్పేవాడిని. సభ ముందు జరిగిన వాటితో సహా అన్ని బూటకపు యెన్ కౌంటర్లకు నిరసన చెప్పే వాడిని.
కేవలం శ్రోతగా పాల్గొనే వాడికి అలా చెప్పే అవకాశం వుండదు. వొక యాక్టివ్ రచయితనై వుండి, అవేమీ చెప్పకుండా వుపన్యాసాలు విని రావడం.. వాటిని యెండార్స్ చేయడమవుతుంది. ప్రభుత్వ దుశ్చర్యలను పరోక్షంగా సమర్థించడమే అవుతుంది. (సభకు వెళ్లిన కొందరు మితృలు యెన్ కౌంటర్లను ఖండిస్తూ చేసిన ప్రకటన అసమగ్రం, యినాడిక్వేట్ అనుకుంటున్నాను. పోగా వారంతా ఆహూతులు. నేను శ్రోతగా వెళ్లి వుంటే ఆ మేరకు ప్రకటనలో కూడా వుండే వాడిని కాదు.)
అందుకే.. కేవలం శ్రోతగా, మౌన సమర్థకుడిగా వెళ్లి సభలను యెండార్స్ చేయడం సరైంది కాదు గనుకనే... వెళ్లలేదు. మితృడు శేఖర్ సాయంతో నా పుస్తకాల్ని అక్కడి సాహిత్యాభిమానుల దరికి చేర్చ గలిగాను. పుస్తకాల్లో నా అభిప్రాయాలు... ప్రభుత్వ వ్యతిరేక, వ్యవస్థ వ్యతిరేక ఆభిప్రాయాలు వున్నాయి. నేను శ్రోతగా వెళ్లి వుంటే చేయలేకపోయిన పని పుస్తకాలు వెళ్లి చేశాయనే అనుకుంటున్నాను.https://static.xx.fbcdn.net/images/emoji.php/v9/f4c/1/16/1f642.png:-)
అందు వల్ల యీ సభల మేరకు, అనాహూతుడనైన నేను వెళ్లకపోవడం, నా పుస్తకాల్ని అక్కడికి పంపడం రెండూ సరైనవేనని అనుకుంటున్నాను.
భవిష్యత్తులో కూడా నేను యిదే వైఖరిని అవలంబిస్తాను, యెవరు యే సభలకు పిలిచినా వెళతాను. వెళ్లి అచ్చంగా నేనేమనుకుంటున్నానో అదే మాట్లాడుతాను. అక్కడ కూడా నేను నేనుగానే వుంటాను. గతంలో యిక్కడా, అమెరికాలో కూడా యీ వైఖరినే అనుసరించాను. యిక ముందూ అంతే.
'వివిధ'లో, ఫేస్ బుక్ లో... యీ మేరకు నా అభిప్రాయాల్ని ప్రకటిస్తున్నప్పుడు నా మాటల్లో కాస్త పారుష్యం, వ్యంగ్యం దొర్లినా... యిదంతా వైఖరుల మీద చర్చయే గాని, యే వొక్క మితృనితో వ్యక్తిగత స్పర్థ కాదని మనవి.
23-12-2017
డిసెంబర్ 27 2017
నా మితృడు Srinivas Vasudev నా గత పోస్టులలో వొక దాని మీద వ్యాఖ్యానిస్తూ యిలా అన్నారు. "ఆహ్వానం వుండి వుంటే, సభలకు హాజరై, నాకిచ్చిన సమయంలో నా ఆబిప్రాయాలు... అవి ప్రభుత్వ వ్యతిరేకమని సందేహించకుండా... .. చెప్పే వాడినిఅందుకనే జాగ్రత్త పడ్డారు సర్ ....మనకి ఆహ్వానాలు ఉండవు ఇప్పుడే కాదు ఎప్పటికీ.
Srinivas Vasudev గారు, మీరన్నది నిజమే, కాని అది యెల్ల వేళలా నిజం కానక్కర్లేదు. ప్రభత్వాలు, ప్రభుత్వ సంస్థలు నిర్వహించే మీటింగుల్లో డిసెంట్ కు అవకాశం వుండడం అసాధారణం కాదు. వుండాలి. డిసెంట్ కు అవకాశం వుండాలని ప్రజాతంత్ర వాదులు డిమాండు చేయాలి. అంటే, రాజ్యాంగం పరిధిలోపల, డిసెంట్ తెలియజేస్తూ ప్రభుత్వం, ప్రభుత్వ సంస్థలు నిర్వహించే మీటింగుల్లో పాల్గొనే అవకాశం కోసం డిమాండ్ చేయాలి. యీ డిమాండును ప్రభుత్వం తిరస్కరించే కొద్దీ, ప్రభుత్వ ప్రజాతంత్ర వ్యతిరేకతను ప్రజలు తెలుసుకోగలుగుతారు. లేకుంటే ఆ చేతన కొద్ది మందికి పరిమితంగానే వుంటుంది. నిజానికిదే యివాళ ప్రజా వుద్యమాల సమస్య... అనుకుంటున్నాను.


No comments:

Post a Comment