Thursday, January 11, 2018

21,. శామ్యూల్ రష్దీ


పుస్తకాలు పడవలుగా మారి
గ్రంథాలయాలు నదులయి పారుతున్నప్పుడు
అప్పుడే మెలకువ రావలసింది
ఆ కల బాగుందని పడుకోవలసింది కాదు
యెంచడానికి వీల్లేని మెట్ల మీదుగా వాళ్లెవరో
వొక కుర్రాడిని గిరాటేశారని కథకుడు చెప్పినప్పుడే
యెందుకు అని అడగడమెలాగూ కుదరదు గనుక
పుస్తకం మూసి నా నిద్ర నదిలో నేను దూకాల్సింది
కనీసం నా సముద్రాలలో నేను  మునిగే వాడిని
తగుదునమ్మా అని
ఆ వుచ్చల కాళ్ల వంకర నడకల పిల్లాణ్ని వదల్లేక
వాడితో పాటు గుర్రబ్బండ్లో అపరిచిత శవ పేటిక పక్కన
యెచటెచటికో పయనించాల్సింది కాదు. ఆ కుర్రాడి లాగే
మళ్లెప్పుడో మరి యే యిద్దరో ఆకాశపు దారులలో
అథోయాత్ర చేస్తుంటే వాళ్లేమవుతారో అని ప్రాణాలు
వుగ్గబట్టుకుని వుండాల్సిన కష్టమైనా తప్పేదిప్పుడు


26-10-2017
published in'Manam Makutam' Dated January 1st 2018

No comments:

Post a Comment