Thursday, January 11, 2018

19. నేను నేనై వస్తానిక

నేను కూడా నిర్మిస్తాను నాదైన వొక స్వప్న సౌధాన్ని
నేను సైతం విస్తరిస్తాను నాదైన వొక కుసుమ రాగాన్ని
పేద వాడిని కావడం వల్ల 
యెవరో అడుకుని వదిలేసిన ఆటబొమ్మలతో ఆడుకున్నాను
యీ బొమ్మల్లో మందుపాతరలుంటాయని తెలీలేదు
పేలిన మందుపాతరలలోంచి బయల్దేరిన భూతాలు 
పాత దుర్గంధాలనే నవ పరిమళాలని ప్రచారం చేస్తాయనీ తెలీదు
నాది కానిదేదీ వొద్దు
నాది కాని దారి కూడా వొద్దు
నా యిష్టం వచ్చినట్లు నేను జీవిస్తాను
నా కోరికలు నా గీటురాళ్లు
దొంగతనం చేయాలనిపిస్తే
దొరగాళ్లకు దొరకనులెమ్మనుకుంటే
దోచేస్తాను యెదురొచ్చిన అన్ని గడీల్ని
వంచించే వాళ్లను వంచించి వినోదిస్తాను
యెవరేనా యేమైనా అడిగితే
యిది ధర్మం కాదని గొణిగితే
వున్నోడిని కాపాడ్డానిగ్గాకుండా
ధర్మమంటూ వొకటి వున్నదా 
అని అడుగుతాను, 
వొళ్లంతా యెరుపు పూసుకుని వచ్చినా నాకేం భయం
అది నా వాళ్లెవరి రక్తమని నిలబెట్టి కడుగుతాను
వావ్ 
అప్పుడు యెగురుతాయి
కవిసమయాలై సీతాకోక చిలుకలు
కాలిపోయిన స్వప్నాల కమురు వాసనలు
యెక్కడెక్కడి నుంచో యేరుకొచ్చిన పదాలు
గాలి అడ్డదిడ్డంగా వీస్తుందప్పుడు
గత యుగాంతం మాదిరిగానే
బూడిద వానలు కురుస్తాయి
ఆ తరువాత నేను రాయబోయే కవిత్వాలై
బూడిద లోంచి పీనిక్స్ పువ్వులు పూస్తాయి
వొద్దు వొద్దొద్దు
యీ యుగం నాకు వొద్దు, అబద్ధం దీని పేరు
యిది అంతమైన చోట నేను మొలకెత్తుతాను
అంతం వుంది మొలకెత్తడమూ వుంది
దుఃఖముంది ముందుకురకడమూ వుంది
మరణం వుంది వెన్నంటి జననం వుంది
వీరబ్రహ్మం తత్వం యిక నిజమవుతుంది
చుట్టూ చూడరాదూ, యెన్ని విపరీతాలు?
11.30 యె యెం; 21-12-2017


No comments:

Post a Comment