Thursday, January 11, 2018

18. వున్నవున్నట్టు

యెప్పటిదో కేలండర్
యిక తన గాలికి తనను వొదిలెయ్యమని
గోడకు తల బాదుకుంటోంది
హాల్లో కొత్తగా ఆసీనులైన సోఫా గారు
గాలి మూలమైన పంఖా వైపు
యేం యెందుకలా అన్నట్టు చూస్తున్నారు
నెత్తిన ముసుగేసుకున్న ఘోషాలో స్త్రీ వలె
మౌనంగా నుంచుని వుంది మూసిన టీవీ
ఆకలి ఆకలిగా వుంది లోలో
అన్నం తింటే తీరని ఆకలి
కలుపుల కూలీకి వెళ్లిన అమ్మ కోసం
పదే పదే తూర్పు దిక్కు దీనంగా చూస్తోంది
రస రహితంగా ఆడుకుంటూ మనస్సు
యేంటో యీసారి యిల్లు యేం బాగోలేదు
అచ్చం వొక అమ్మ లేని యిల్లు లాగే
యెక్కడా యేమాత్రం తడి లేకుండా....
వెదకాలి వెదకాలి
యెక్కడ పడిపోయిందో యేమో 
నా కన్నీటి చుక్క
వాన కాదు, వొకే వొక్క చుక్క...
4.18 AM, 27-11-2017


No comments:

Post a Comment