Monday, October 16, 2017

4. లాస్ట్ లాఫ్

యిక నేను బయల్దేరుతాను
యిప్పటి వరకు సంపాదించినదంతా నీదే
నేను మోసుకుని పోలేను
కొన్ని వేల మణుగుల కన్నీళ్లన్నీ పూర్తిగా నీకే
గరిసెల్లో పోగు పడిన ప్రశ్నల ధాన్యమంతా నీకే
నేను వుత్త చేతులతో వుత్తి జేబులతో వెళ్తాను
వుండబట్టక నువ్వేవైనా
నాతో పాటు పంపించినా
అవి తినడానికి, కట్టడానికి, వాసన చూడడానికి
తగిన పరికరాలు నా దగ్గర వుండవు, అవి లేవని
బాధ కూడా వుండదు అంతులేని ప్రయాణంలో
యెందుకని మనమంతగా వాదులాడుకున్నామో
యెవరం యేమేమి యెంతెంత పోగేసుకున్నామో
కత్తులతో కత్తుల వంటి వాక్కులతో యెందుకంతగా
గాయపరుచుకున్నామో సమీక్షించుకుంటూ వుంటా
న్నేను నువ్వు వచ్చేదాక, వచ్చి యెందుకలా అని
అడక్కుండా నను చూసి నువ్వూ నిను చూసి నేను
పడి పడి నవ్వుకునే దాకా!
13-10-2017

No comments:

Post a Comment