Thursday, January 26, 2017

3. వ్రాలు

రెక్కలు కట్టగలనో లేదో 
కట్టి వదలగలనో లేదో
ప్రాణంలోపలి ప్రాణానికి పద్యానికి


మిగులు వూపిరి నూది
మంట రాజేసి, అంతో యింతో వెలుగును
తోడిచ్చి పంపగలనో లేదో


లోకమా ఇది లోలకమా ఎందుకిలా వూగుతోంది
తూర్పు నుంచి పడమర పడమర నుంచి తూర్పు
తీరా చూస్తే అవే పూలు అవే పక్షులవే మేఘాలు
ఇంత దూర మెందుకు వచ్చినట్లు, దేనికొరకు వున్నట్లు
కొత్తగా ఏమీ జరిగేట్టు లేదు, ఏమీ కదిలేట్టు లేదు


హోమ్స్! చనిపోయిన వారు, చంపబడిన వారు
ఎవ్వరూ తిరిగి రారు, వచ్చి చెప్పరు
రాలిన బూడిద హంతకుని పైపుదో
తమకు తాము నిప్పుల్లో దూకేసిన శలభాలదో


బూడిద, ఫీనిక్స్ కవి సమయాలు
ఎవ్వరూ లేచి రారిక రానే రారెంత
ఏడ్చినన్, చాలు చాలునిక ఈ కన్నీటి వ్రాలు


26 1 2017

No comments:

Post a Comment