Friday, January 20, 2017

1. నా ఉర్సులా!


ఎంత బలం నువ్వు
నువ్వు నవ్వితే నాకు కరిగి ప్రవహించాలనిపిస్తుంది
నువ్వు కోప్పడితే లోపలికి ముడుచుకుపోతా
ఇంట్లో అరుస్తుంటాను, నా కోసం నేను
నా అరుపు నాకు తిరిగి చేరుతుంటుంది
నీ చిరు నవ్వులలో తడిసి మెత్త మెత్తగా
చిన నాటి కాగితప్పడవలా మెలమెల్లగా
ఒక్కోసారి ఎక్కడికో పడిపోతున్నట్టుంటుంది
కిందికి చూడాలంటే భయమేస్తుంది
ఒక చిన్ని మాట విసిరి సరే తీసుకో అంటావు
వావ్, ఇంకేం, ఇంకే భయం వేయదు
ఎక్కడికి పడిపోతాను, మహా అయితే నీ వొళ్ళోకి
అమ్మీ! నీ కోసం ఒక ప్రార్థన గీతం రాయాలని వుంది
కొత్త యంత్రాలు, శృంగార యాత్రలు చేయాలని లేదు
నీ వలె ఇంట్లో అందరి ధైర్యా న్నైతే చాలు
ఒహ్హో నా ‘వందేళ్ళ ఏకాంతపు' ఉర్సులా
కవిత్వం కాంతా సమ్మితం కావడమంటే ఇదేనేమో
నేను నీ కవిత్వాన్నవుతా
నీతో పాటు వందేళ్లో ఆపైనో వుంటా
 ఇదిగో, ఇలాగే, ఊరికే పక్కన నీ వూపిరిని వింటూ
2.22 AM, 20-1-2017

No comments:

Post a Comment